Bir çikolata fabrikasında
(Farris and Foster's Chocolate Factory) gönüllü çalışmaya başladım. Nasıl yani gönüllü? :)
Şöyle; hiç para almadan sadece çikolata dükkanının o muhteşem kokusunu içime çekebilmek, yeni bişeyler öğrenebilmek, tecrübe kazanabilmek için bedavaya çalışmaya karar verdim.
Aslında aradan bir iki hafta geçtikten sonra sayfama yazacaktım bu güzel haberi ama dayanamadım. Beni yorumları ile hiç yanlız bırakmayan bir okuyucum, sevgili Serap da sorunca durumu sıcağı sıcağına yazayım istedim. Ne kadar devam edebilirim şimdilik hiç bilmiyorum, benim programım karşı tarafın programı uygun olduğu sürece haftanın belli günlerinde part time olarak çikolata fabrikasına gitmek isterim ama yine de herşey nasip kısmet.
Şimdilik çikolata çanakları, ganaj yapımı, yıkama yardım vb. işlerle işe başladım. Başta Foster olmak üzere herkes çok yardım sever ve eğlenceli. Çok sıcak bir ortam.
Çikolata dükkanından çıkıp eve gelince de kendi butik çikolata işlerimi yapıyorum. Malum
sevgililer günü için de geri sayım başladı. Sevgililer günü için her ne kadar butik pasta hazırlansada ben en çok bu özel güne çikolataları yakıştırıyorum. ;)
Neyse benden haberler böyle, her nerde olursa olsun butik pasta ve çikolatalara devam. :) Haftaya sayfama kısmetse yapacağım son pastaları eklerim. O zamana kadar kendinize çok iyi bakın.
Herkese sevgilerimi gönderiyorum.
Apple Macbook ve iPhone şeklindeki bu pastam sevgili Nevin'in eşi webmaster Greg içindi.
Sayılı gün çabuk geç. Tam 7 haftasonra aileme, sevdiklerime ve ülkeme kısmetse kavuşuyorum. Hiç bu kadar ayrı kalmamıştık. Artık kendimi süslü pastalarla çikolatalarla daha fazla oyalayamıyorum. Hadi artık zaman geç geç...
Çikolatalar ayaklandı.
Çok doluyum! Çikolata hakkında bilgi, birikim ve deneyimlerim üç günde artık aklıma yüreğime sığmaz oldu.
Cuma günü minik Türkoğlu Ela bebeği görmeye hastaneye gittim. Küçük prenses mışıl mışıl uyuyordu. Herkes gibi ben de Ela'yı babasına benzettim. Dilerim annesi gibi güzel, babası gibi başarılı olur. Maşallah diyelim, Allah nazarlardan saklasın.
Eskiden buttercream yani yağlı krema kaplı pastaları çok sevmezdim. Tadları da hoşuma gitmezdi. Şimdilerde keşke daha fazla buttercream kaplı pasta yapsam diyorum. Çünkü yağlı kremalı pastalarımı yaparken daha az yoruluyorum, masrafım da daha az oluyor ayrıca krema sıkmak şeker hamurunu açmaktan daha keyifli geliyor şu an. Ama itiraf etmek lazım ki şeker hamurlu pastalar genelde buttercreamden çok daha güzel görünüyorlar. Bazen de buttercreamlı pastalar güzel duruyor. Herhalde şeker hamuruyla böyle banyo halısı gibi görüntü vermek oldukça zor olurdu. Bu arada eşim bayağı dalga geçti de kürklü pastamla..;)
